Penerimaan Hadis Tafarrud menurut Aḥmad ibn Ḥanbal
The Acceptance of Tafarrud Hadith according to Aḥmad ibn Ḥanbal
الملخص
Artikel ini secara umumnya mengkaji metodologi ulama hadis mutaqaddimīn dalam penerimaan hadis tafarrud. Dalam hal ini, kajian ditumpukan kepada Aḥmad ibn Ḥanbal. Menurut Ibn Rajab al-Ḥanbalī, Aḥmad dan kebanyakan ulama mutaqaddimīn menjadikan tafarrud sebagai tanda kewujudan ʿIllah padanya. Justeru, kajian ini bertujuan menjelaskan tiga aspek utama, iaitu konsep tafarrud menurut ahli hadis, ketokohan Aḥmad ibn Ḥanbal dalam ilmu hadis serta menganalisis metodologi beliau dalam penerimaan hadis tafarrud. Kajian ini berbentuk kualitatif dan dijalankan dengan menggunakan metod kajian kepustakaan. Data kajian diambil daripada kitab al-Muntakhab Min al-ʿIlal Li al-Khallāl yang mengumpulkan pandangan Aḥmad bin Ḥanbal. Data tersebut seterusnya dianalisis secara induktif untuk mengeluarkan metodologi yang diamalkan oleh Aḥmad ibn Ḥanbal dalam penerimaan hadis tafarrud. Hasil kajian mendapati Aḥmad ibn Ḥanbal tidak menerima hadis tafarrud secara pukul rata. Sebaliknya, beliau mengesahkannya dengan penuh kehati-hatian berdasarkan kewujudan qarā’in yang terdapat pada hadis.
التنزيلات
المراجع
al-Aṣbahānī, A. A. (2003). Hilyah al-Awliyā’ Wa Tabaqāt al-Asfiyā’. Beirut: Dar Kutub al-ʿIlmiyah.
al-Aṣbahānī, A. A. (2006). al-Tibb al-Nabawī. Beirut: Dār Ibn Hazm.
al-ʿAsqalanī, A. A. (1989). Nuzhah al-Albāb fī al-Alqāb. Riyadh: Maktabah al-Rushd.
al-ʿAsqalanī, A. A. (2000). Taqrīb al-Taḥzīb. Jeddah: Dar al-Minhaj.
al-Bayhaqī, A. H. (2003). Shuʿab al-Īmān. Riyadh: Maktabah al-Rushd.
al-Bustī, M. H. (2000). al-Majruḥīn min al-Muḥaddithīn wa al-Duʿafā’ wa al-Matrūkīn. Riyadh: al-Samīʿī.
al-Daqqār, A. (1999). Aḥmad ibn Ḥanbal Imām Ahl al-Sunnah. Damsyik: Dār al-Qalam.
al-Dāraquṭnī, A. U. (1984). Su’alāt al-Hākim al-Naysabūrī lī al-Dāraquṭnī. Riyadh: Maktabah al-Maʿārif.
al-Dhahabī, M. A. (1995). Mīzān al-Iʿtidāl Fī Naqd al-Rijāl. Beirut: Dar al-Kutub al-ʿIlmiyah.
al-Dhahabī, M. A. (2004). Siyar Aʿlām al-Nubalā’. Lubnan: Bayt al-Afkār al-Dawliyah.
al-Dhahabī, M. A. (2005). Man Tukullim fih wa Huwa Mawthūq aw Ṣālih al-Ḥadīth. Madinah: t.pt.
al-Dhahabī, M.A. (2003). Tārīkh al-Islām wa Wafayāt al-Mashāhīr wa al-Aʿlām. Beirut: Dār al-Gharb al-Islamī.
al-Farāhidī, K. A. (t.th). Kitab al-ʿAyn. Beirut: Dār wa Maktabah al-Hilāl.
Hamām, A. J. (2008). Al-Tafarrud fī Riwayat al-Ḥadīth wa Manhaj al-Muḥaddithīn fī Qabūlih aw Raddih. Damsyik: Dār Al-Nawādir.
al-Hanbalī, A. R. (2014). Sharh ‘Ilal al-Tirmidhī. Kaherah: Dār al-Salām.
al-Haythamī, A. A. (1979). Kashf al-Astār ʿan Zawā’id al-Bazzār. Beirut: Mu’assasah al-Risālah.
al-Indūnīsī, L. H. (2018). Imdād al-Mughīth bi Tashīl ‘Ulūm al-Hadīth. Kaherah: Dār al-Ṣāliḥ.
al-Jawzī, A. A. (1988). Manāqib al-Imām Aḥmad. Kaherah: Dār al-Hajr.
al-Jawzī, A. A. (2004). Ṣayd al-Khātir. Damsyik: Dār al-Qalam.
al-Jurjānī, A. A. (1997). al-Kāmil fī Ḍuʿafā’ al-Rijāl. Beirut: Dar al-Kutub al-ʿIlmiyah.
al-Kāfī, A. T. (2005). Manhaj al-Imām Aḥmad ibn Ḥanbal fi al-Taʿlil wa Atharuh fi al-Jarḥ wa al-Taʿdil min khilal kitabih al-ʿIlal wa Ma‘rifat al-Rijāl. Beirut: Dār Ibn Hazm.
al-Lāhim, I. A. (t.th). Tafarrud al-Thiqah bi al-Ḥadith. (Dalam Talian). Capaian dari: http://www.ahlalhdeeth.com/vb/showthread.php?t=783 (Akses 29/8/2019).
al-Malyabārī, H. A. (2001). Muwāzanah Bayna al-Mutaqaddimīn wa al-Muta’akhkhirīn fi Taṣḥīḥ al-Ḥadīth wa Ta‘līliha. Beirut: Dār Ibn Hazm.
al-Maqdisī, A. Q. (1998). Al-Muntakhab Min al-ʿIlal li al-Khallāl. Riyadh: Dār al-Rāyah.
al-Mizzī, Y. A. (1980). Tahdhīb al-Kamāl fi Asmā’ al-Rijāl. Beirut: Mu’assasah al-Risālah.
Mohd, A. Y. (2019). Manhaj sarjana hadis dalam menentukan ‘illah dalam periwayatan al-tafarrud: kajian perbandingan antara sarjana mutaqaddimin dan muta’akhkhirin. Journal of Hadis Studies. 4, 1-12.
al-Naḥḥās, I. (2009) al-Jāmiʿ li ʿUlūm al-Imām Aḥmad. Mesir: Dār al-Falāḥ.
al-Naysabūrī, M. H. (2003). al-Musnad al-Ṣaḥīḥ al-Mukhtasar bi Naql al-ʿAdl ʿan al-ʿAdl ilā Rasūl Allah Sallā Allah ‘alaihi wa Sallam. Beirut: Dār Iḥyā’ al-Turath al-ʿArabī.
al-Qazwīnī, A. F. (1979). Mu’jam Maqāyis al-Lughah. Damsyik: Dār al-Fikr.
al-Qazwīnī, M. Y. (t.th). Sunan Ibn Mājah. Aleppo: Dār Ihyā’ al-Kutub al-ʿIlmiyah.
al-Shawkānī, M. A. (1995). al-Fawā’id al-Majmūʿah fī al-Aḥadith al-Mawdūʿah. Beirut: Dar Kutub al-Ilmiyah.
al-Ṣuyūṭī, J. (t.th). Alfiyah al-Ṣuyūtī fī ‘Ilm al-Ḥadīth. Beirut: al-Maktabah al-ʿIlmiyah.
al-Sijistānī, S. A. (1983). Su’alāt Abī ‘Ubayd al-Ajurrī Abā Dawūd al-Sajistānī fī al-Jarh wa al-Taʿdīl. Madinah: ‘Imādah al-Bath al-Ilm bi al-Jāmiʿah al-Islāmiyah.
al-Sijistānī, S. A. (2009). Sunan Abū Dawūd. Damsyik: Dār al-Risālah al-ʿĀlamiyah.
al-Shaybānī, A. H. (2001). Musnad al-Imām Aḥmad ibn Ḥanbal. Beirut: Mu’assasah al-Risālah.
al-Shaybānī, A. H. (2001). Al-ʿIlal wa Maʿrifat al-Rijāl. Riyadh: Dār al-Khānī.
al-Tirmidhī, M. I. (2011). Sunan al-Tirmidhī. Beirut: Dar al-Kutub al-Ilmiyah.
Umar, B. A. (2005). Manāhij al-Imām Aḥmad fī Iʿlal al-Ḥadīth. Riyadh: Waqf al-Salām al-Khayrī.
Umar, M. N. (2016). Aliran ihya’ manhaj al-mutaqaddimīn dan pembaharuan wacana kritik hadis moden. Jurnal Hadis. 6, 49-65.
الحقوق الفكرية (c) 2020 HADIS

هذا العمل مرخص حسب الرخصة Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Upon acceptance of an article, Authors will be asked to transfer copyright. This transfer will ensure the widest possible dissemination of information. A notification will be sent to the corresponding Author confirming receipt of the manuscript.
If excerpts from other copyrighted works are included, the Author(s) must obtain written permission from the copyright owners and credit the source(s) in the article.
Also, this work is licenced under a http://creativecommons.org/licenses/by/4.0





